Dochters van de nacht

We praten te veel. Vragen zijn er altijd. Ik heb me voorgenomen om de dingen samen te vatten. Zo bespaar ik mij woorden en hopelijk ook gedachten. Gedachten die blijven rondtollen in mijn hoofd.

Jij en ik, wij zijn dochters van de nacht. En dochters van oceanen. Binnenkort ga jij dromen en krijg jij boodschappen van onze grootmoeders. Wellicht in dode talen.

Ik weet van de pijn die je nooit aan iemand laat zien. Vanaf het zwemmen met jou in de baarmoeder weet ik goed wie jij bent. Je kan je naam veranderen, ik weet hoe jij heet en wat jij niet wilt zijn.

Ik ben getuige van jouw verlangen om onzichtbaar te zijn. En van de wens om opgenomen te worden in de hemelse gewelven.

Wat gezegd wil worden, blijft nog even stil. Het heeft geen zin om je best te doen. Het is heel subtiel. Als ik ga daar waar de oceaan het diepst is alles rust, stilte, liefde. Er is geen licht, eindeloos nacht en heel geborgen. Als we daar zijn weten we de antwoorden voor ik de vraag stel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.